W 2019 r. Opactwo Benedyktynów w Tyńcu obchodzi podwójny jubileusz: 975 lat od założenia klasztoru w 1044 r. oraz 80 lat od powrotu benedyktynów do zrujnowanego Tyńca w lipcu 1939 r. Klasztor, który funkcjonował nieprzerwanie do 1816 r., stanowiąc ważny ośrodek życia chrześcijańskiego w Polsce, uległ kasacie, same zabudowania zaś stopniowo popadły w ruinę. Powracający do Tyńca mnisi stanowili grupę Polaków pod zwierzchnictwem przełożonego, Belga o. Karola van Oost; przybyli z belgijskiego opactwa św. Andrzeja w Brugii (Zevenkerken).

Pierwsi mnisi po powrocie do Tyńca w 1939 r., od lewej: N .N., Jacek Matusewicz, Jan Wierusz-Kowalski, Piotr Rostworowski, Mateusz Skibniewski, Teodor Nève, Dominik Michałowski, Kazimierz Ratkiewicz, Pachomiusz Koczwara, Karol van Oost

Zadanie, które stało przed refundatorami, było od początku trudne: zaledwie kilka tygodni po powrocie do ruin opactwa rozpętała się II wojna światowa, która z początku zmusiła mnichów do opuszczenia murów klasztornych na okres kilku tygodni. Po wojnie rozpoczął się trud odbudowy klasztoru, którego różne etapy trwały aż do najnowszej historii klasztoru, gdy odnowiono tzw. Wielką Ruinę (obecnie dom gości i muzeum). Prace odbywały się się w ramach codzienności mniszego życia i przez większość tego czasu w niełatwych realiach reżimu komunistycznego.

Klasztor tyniecki pragnie uhonorować ten wieloletni trud tegorocznymi obchodami jubileuszu. W ramach tychże obchodów:

  • otwarto wystawę czasową w tynieckim muzeum poświęconą powrotowi benedyktynów do Tyńca w 1939 r.;
  • wydano album Tyniec 1939-2019 ukazujący życie mnichów tynieckich;
  • powstała strona internetowa: http://1939-2019.tyniec.com.pl/
  • będą odprawiane okolicznościowe msze jako wyraz wdzięczności wspólnoty za dar odnowienia klasztoru.

Nie ma jeszcze komentarzy.

Dodaj komentarz

Twój e-mail nie będzie publikowany. Wypełnij pola oznaczone (*).