„Pałacem Chrystusa jest serce”. Nowa książka na temat modlitwy Jezusowej

Jakiś czas temu nasze wydawnictwo opublikowało wybór najważniejszych artykułów wybitnego znawcy starożytnego monastycyzmu, Antoine’a Guillaumont’a (1915–2000) . Kim był ten badacz, jakie dziedziny go zajmowały?

Zaczynał swoją karierę naukową od recenzji filologicznych studiów nad językami hebrajskim i aramejskim, zajmował się publikacją koptyjskich fragmentów pism Izajasza z Gazy (V w.) oraz badaniem historii i duchowości monastycyzmu wschodniego. Został profesorem patrologii syryjskiej w École Pratique des Hautes Études na Sorbonie, a potem w Collège de France. Wydał wiele tekstów źródłowych (m.in. dzieł Ewagriusza ), był autor wielu cennych prac dotyczących tradycji monastycznej, zwłaszcza duchowości Ojców Pustyni, a także licznych analiz historii i duchowości monastycyzmu syryjskiego, co więcej – do dziś jego prace pozostają jedynymi z ważniejszych studiów z historii i teologii Kościołów syryjskich. Zajmował się także archeologią monastyczną; jest odkrywcą osady monastycznej Cele w Górnym Egipcie (miejsca, które znamy chociażby z wielu apoftegmatów).

Decydując się na wydanie wyboru z opublikowanych 12 lat temu zbioru studiów, chcemy przypomnieć polskiemu Czytelnikowi solidne prace Guillaumont’a, które mogą pomóc zrozumieć wiele niełatwych fragmentów apoftegmatów czy innych tekstów monastycznych. Staraliśmy się zebrać w tomie te prace, które odnoszą się do kwestii modlitwy – w końcu ona była głównym dziełem mnichów egipskich i, jak mamy nadzieję, lektura tych stron zainspiruje wielu Czytelników do podążenia jej ścieżkami.

Przeczytaj fragment // Kup w księgarni

Pseudo-Antoni Wielki i Izajasz Anachoreta

Wkrótce ukaże się wybór z I tomu Filokalii dwóch dzieł Pseudo-Antoniego Wielkiego i Izajasza Anachorety. Co w nich znajdziecie?

Pod imieniem Pseudo-Antoniego Wielkiego Filokalia przekazuje nam tekst jakiegoś nieznanego starożytnego filozofa, oczytanego w tekstach stoickich i platońskich. Tematami, które interesują autora są opatrzność, umysł, rozum, przeciwstawienie duszy rozumnej i nierozumna, cnota i praktyka.

Izajasz Anachoreta (V wiek) z kolei to spadkobierca Ojców Pustyni. Zasadniczy temat cytowanego w Filokalii fragmentu to próba odpowiedzi na pytanie w jaki sposób należy chronić i oczyszczać swój umysł, jaka jest rola gniewu, sumienia, wewnętrznej modlitwy. Izajasz proponuje podjęcie dzieła czujności (nepsis), straży serca, która stanie się w biegiem czasu istotnym elementem nauki o modlitwie Jezusowej.

Nowa książka s. Małgorzaty Borkowskiej OSB

Szkic dni skupienia dla zakonnic, tak brzmi podtytuł nowej książki s. Małgorzaty Borkowskiej OSB, która została wydana przez tynieckie wydawnictwo. Jak sama Autorka pisze:

Będziemy więc rozważać to szaleństwo Bożej miłości, które nas stworzyło dla siebie i zaprasza nas w siebie. Będziemy je rozważać pod okiem Maryi, która przez całe ziemskie życie rozważała w sercu wszystkie te sprawy, i która kieruje naszą uwagę nie ku sobie samej, ale ku Bogu. Dlatego poszczególne rozmyślania ułożone są w porządku tajemnic różańca: nie wszystkich, skoro jest ich teraz aż dwadzieścia, a tylko większej części, tak dobranej, żeby w nich szukać tej centralnej prawdy; ale oczywiście wszystkie inne są jej równie pełne. Cała ziemska działalność naszego Pana wypływa z Jego miłości do Ojca i rozlewa tę miłość na świat.

Trzeba też z góry wyraźnie powiedzieć, że cała przedstawiona tu nauka, choćby niektóre jej elementy mogły wydać się komuś nowe, nie pochodzi z niczyjego prywatnego objawienia, z żadnych widzeń; ale jest po prostu refleksją teologiczną, wyciągnięciem wniosków z tekstów Pisma Świętego i z nauki i tradycyjnej pobożności Kościoła. Dotyczy aspektu bardzo często pomijanego w nauczaniu, niemniej obecnego w tekstach biblijnych.