Komentarz do „Reguły” św. Benedykta ojca Karola van Oost dostępny!

Oddając książkę Komentarz do Reguły Świętego Ojca naszego Benedykta o. Karola van Oosta do rąk czytelnika, mamy nadzieję, że stanie się ona inspiracją do dalszych poszukiwań źródeł tożsamości benedyktyńskiej, zarówno dla tych, którzy pukają do furty, jak i tych, którzy pukającym tę furtę otwierają…

Kup w księgarni internetowej  |  Przeczytaj fragment

Moralna postawa św. Benedykta w pełni wyraża się w jego Regule, gdyż jest ona dojrzałym owocem doświadczenia naszego Ojca, przeszłości monastycznej, a równocześnie całej duchowości Ojców, całej tradycji. Święty Benedykt bowiem jest przede wszystkim człowiekiem tradycji, odnosi się do niej z głębokim szacunkiem. Nie ma u niego cienia pychy ani zarozumiałości, wynikającego z przekonania, że stworzył coś oryginalnego, zupełnie była mu obca troska o sławę inicjatora życia monastycznego. Testament swój pisze u schyłku życia, opierając się stale na zdaniach starszych. W Regule mamy około 130 cytatów ze Starego i Nowego Testamentu, nie zawsze są one dosłowne, ale często podawane z pamięci, co stanowi świadectwo, że nasz święty Ojciec żył Pismem Świętym. Znał również dokładnie prawie całą ówczesną literaturę duchową: św. Ambrożego, św. Augustyna, św. Bazylego, św. Hieronima, Cezariusza, Kasjana, Makariusza, żywoty mnichów Egiptu (Vitae Patrum) i niektórych męczenników. Posiadał wielką wiedzę i równe jej doświadczenie. I mógłby ktoś postawić teraz zarzut, że jeżeli św. Benedykt stale opiera się na Piśmie Świętym i na Ojcach, to jego Regule brak oryginalności. Jednak tak nie jest. Święty dopełnia doktrynę monastyczną pięciu wieków i tak stwarza swe arcydzieło – Regułę.

Źródłami niniejszego komentarza są (wszak doctrina mea non est mea, sed eius qui misit me): komentarze do Reguły Pawła Diakona (VIII wiek), Hildemarusa (IX), Bernarda z Montecassino (XIII), D. Mege i D. Martene (XVII), D. Calmet (XVIII), D. Delatte (komentarz najnowszy, arcydzieło). Ostatnio wyszedł komentarz D. Herwegena (Karol van Oost)

Servite Domino!

Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC zapowiada wydanie pierwszego, polskiego podręcznika dla ministrantów i ceremoniarzy do liturgii w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego pt. Servite Domino!. Autorem publikacji jest Szymon Orkisz. Premiera planowana jest na styczeń 2018 r.

Słowo wstępne abpa Guido Pozzo:

W liście do biskupów towarzyszącym Motu Proprio Summorum Pontificum z 7 lipca 2007 r. papież Benedykt XVI pisał, że posługiwanie się dawnym mszałem zakłada pewien poziom formacji liturgicznej. Dlatego też każdy wysiłek zmierzający do pogłębienia znajomości złożonego dziedzictwa, jakim jest forma nadzwyczajna rytu rzymskiego, należy powitać z wielką przychylnością.

Jestem zatem wdzięczny, że z pomocą Stowarzyszenia Una Voce Polonia oraz Wydawnictwa Benedyktynów w Tyńcu doprowadzono do szczęśliwego końca redakcję i opublikowano podręcznik w języku polskim do użytku ministrantów przy celebracjach liturgicznych w usus antiquior. Publikacja ta przysłuży się niewątpliwie bardziej odpowiedniemu, ujednoliconemu i wielowymiarowemu rozwojowi ceremonii, co zaowocuje u wszystkich uczestników celebracji pogłębioną i osobistą zażyłością z liturgią, która jest źródłem i szczytem życia chrześcijańskiego.

Ufam przeto, że podręcznik nie tylko będzie przyjęty z wdzięcznością przez tych, którzy zaangażowani są w służbę liturgiczną, ale że stanie się on instrumentem, który pozwoli podnieść jakość ars celebrandi, a dzięki temu nastąpi pogłębienie życia wiary, nadziei i miłości ludu chrześcijańskiego.

abp Guido Pozzo
Arcybiskup Tytularny Bagnoregio
Sekretarz Komisji Papieskiej „Ecclesia Dei”

Chroń swój dom… Medalik św. Benedykta z modlitwą o egzorcyzm na ścianę

Prezentujemy dwa wzory medalika św. Benedykta, który grawerowany jest w naszej pracowni (drewno bukowe, średnica – 20 cm):

1. Klasyczny wzór z monogramem PAX

2. Karawaka z monogramem IHS

Symbolika:

W awersie medalu na czterech polach wyznaczonych przez ramiona krzyża znajdują się litery: C S P B, czyli: Crux Sancti Patris Benedicti (Krzyż świętego Ojca Benedykta). Na belce pionowej krzyża, od góry do dołu: C S S M L: Crux Sancta Sit Mihi Lux (Krzyż święty niech będzie mi światłem). Na belce poprzecznej krzyża: N D S M D: Ne Draco Sit Mihi Dux (Diabeł [dosłownie: smok] niech nie będzie mi przewodnikiem). W otoku medalu na szczycie znajduje się monogram IHS (oznaczający Jezusa Chrystusa); litery w prawo (modlitwa o egzorcyzm): V R S N S M V – S M Q L I V B: Vade Retro Satana, Numquam Suade Mihi Vana – Sunt Mala Quae Libas, Ipse Venena Bibas (Idź precz szatanie, nie kuś mnie do próżności, złe jest to, co podsuwasz, sam pij swoją truciznę).