Istotnym pytaniem, jakie się pojawia przy studium korespondencji Grzegorza, jest to, czy można odnaleźć jakieś inne podstawowe wzorce, w oparciu o które starał się on budować monastycyzm na Zachodzie. Czy jest tu również jakaś dominanta, która pozwoliłaby wskazać na istotny fundament, na którym opierał się papież? Jest to pytanie o tyle zasadne, że w Registrum imię Benedykta z Nursji nie pojawia się ani razu! Czy papież, który chętnie odwoływał się do różnorakich źródeł swojej myśli i podejmowanych decyzji nie powinien był podawać tego wielkiego ojca monastycyzmu za przykład i autorytet? Dlaczego w korespondencji urzędowej tego nie czynił?

Kup w księgarni internetowej  |  Przeczytaj fragment

Przy poszukiwaniu odpowiedzi na te ważkie pytanie nie może umknąć uwagi, że – podobnie jak w imperium Karola Wielkiego – istotnym czynnikiem wpływającym na życie społeczne w Imperium Rzymskim od czasów Konstantyna było ustawodawstwo cesarskie. Zbadanie tego wpływu na monastycyzm zachodni może udzielić odpowiedzi na kolejne pytanie: czy rozpoczęte już wówczas oddalanie się pomiędzy oboma płucami Kościoła nie sugeruje, że wspomniany wpływ prawa świeckiego w czasach Grzegorza był już na tyle słaby, że nie stanowił czynnika o istotnym znaczeniu dla kształtowania się życia monastycznego na Zachodzie? Wątpliwość ta mogłaby się okazać zasadna, zwłaszcza gdy się weźmie pod uwagę takie wydarzenia, jak konflikt Grzegorza z patriarchą Konstantynopola o tytuł patriarchy ekumenicznego czy w ogóle napięcia w stosunkach między dworem papieskim i cesarskim (ks. Janusz Lewandowicz)

Nie ma jeszcze komentarzy.

Dodaj komentarz

Twój e-mail nie będzie publikowany. Wypełnij pola oznaczone (*).