Pseudo-Antoni Wielki, Izajasz Anachoreta. Pierwszy owoc projektu FILOKALIA

Po kilku latach od rozpoczęcia projektu FILOKALIA, pierwszego w Polsce całościowego przekładu pism duchowych pt. Filokalia, udostępniamy dla wszystkich czytelników pierwszy owoc naszych prac – wybór z I tomu, który inauguruje nową serię „Teksty z Filokalii. Publikacja nosi tytuł Pseudo-Antoni Wielki, Izajasz Anachoreta – ci właśnie pisarze otwierają I tom Filokalii.

Skorzystaj: przeczytaj fragment  |  pobierz materiały prasowe

Życie codzienne polskich klasztorów żeńskich w XVII–XVIII wieku

Materiały, które zebrałam, dotyczą przede wszystkim mojego własnego zakonu, a więc wszelkiego rodzaju benedyktynek. Archiwa nasze udało mi się poznać dość dobrze podczas ćwierćwiecznej już kwerendy. Archiwalia pozostałe po klauzurowych brygidkach, po cysterkach i karmelitankach dawnej obserwancji, a więc zakonach, których już obecnie w Polsce nie ma, zbieram również od dawna. Wreszcie w ostatnich latach udostępniono mi także zbiory norbertanek w Imbramowicach; w Krakowie – augustianek, bernardynek, dominikanek, klarysek i norbertanek; w Warszawie – wizytek. Co do pozostałych klasztorów, musiałam korzystać z innych zbiorów państwowych i kościelnych; szczególnie z archiwów ojców bernardynów i karmelitów w Krakowie oraz karmelitów bosych w Czernej. Do wielu informacji mimo to nie dotarłam; ufam, że ten niedostatek wyjdzie na korzyść historiografii zakonnej, gdyż pobudzi do pracy te siostry, które uznają, że o ich zakonie należałoby napisać więcej i z lepszym zrozumieniem (Małgorzata Borkowska OSB)

Przeczytaj fragment  |  Kup w księgarni

Julian Pomeriusz „O życiu kontemplacyjnym”

Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC wznowiło 17. tom „Źródeł monastycznych”, w którym znajdziecie dzieło „O życiu kontemplacyjnym” Juliana Pomeriusza.

W pierwszej księdze omówiłem istotę życia kontemplacyjnego, różnicę jaka zachodzi między nim a życiem czynnym oraz sposób w jaki – przy Bożej pomocy – wy moglibyście prowadzić życie kontemplacyjne. W księdze drugiej rozprawiałem o życiu czynnym. Z Bożą pomocą zostało tam pokazane: jaki pożytek przynosi religijne karcenie, na czym polega cnota cierpliwości, jak należy traktować dobra kościelne oraz co należy powiedzieć o duchowej wstrzemięźliwości. Polegając nie tylko na własnych zdolnościach, bo jestem świadom ich ograniczoności, ale ufając mocy waszych modlitw, zabieram się teraz do rozprawy na temat cnót i wad (Z Przedmowy do Księgi Trzeciej)