Kręgi benedyktyńskiej duchowości [odcinek 7]

Reguła św. Benedykta rozpoczyna się słowami: „Słuchaj, synu, nauk mistrza i nakłoń [ku nim] ucho swego serca” (Prol 1). Jest to pozytywna strona wybranej drogi. Uzupełnia ją odrzucenie własnych chęci, co św. Benedykt poleca zrobić bezwzględnie i jednoznacznie. Odejście od nich jest podstawowym wyborem, jakiego wymaga od mnicha. Swoją Regułę kieruje do ludzi, którzy tego dokonali: (więcej…)

Kręgi benedyktyńskiej duchowości [odcinek 4]

Bóg nas wzywa do współpracy, czyli do relacji partnerskiej, a nie niewolniczej. Bóg pragnie mieć współpracowników, a nie niewolników, czy chłopów pańszczyźnianych. On pragnie byśmy byli rzeczywiście jego dziećmi. On chce nam dać życie w jego pełni, czyli udział w Jego życiu, a nie oczekuje jedynie naszego poprawnego zachowania, formalnego spełniania jego nakazów i zakazów. Mamy być jego dziedzicami. (więcej…)

Kręgi benedyktyńskiej duchowości [odcinek 3]

Tekst Reguły rozpoczyna się od wezwania do słuchania: „Słuchaj, synu, nauk mistrza i nakłoń [ku nim] ucho swego serca. Napomnienia łaskawego ojca przyjmuj chętnie i wypełniaj skutecznie” (Prol 1). Jest to wezwanie do odkrycia tego, co najważniejsze w naszym życiu. Jednak niezmiernie ważny jest adresat: w tym miejscu „syn” w relacji do „mistrza”, co stawia nas od razu w sytuacji uczniów Jezusa, którzy chodzą za Nim, aby Go słuchać. Określenie „uczeń” odnosi się zasadniczo do postawy, która powoduje, że traktujemy Chrystusa jak Mistrza i chcemy za Nim pójść. Reguła jest adresowana właśnie do tych, którzy taką postawę konsekwentnie w swoim życiu przyjęli. (więcej…)

Kręgi benedyktyńskiej duchowości [odcinek 2]

Zaproponowałem dziesięć kręgów, a nie np. dziesięć stopni czy kroków, gdyż nie wydaje się, aby układały się one w pewnym ciągu postępującym naprzód lub w górę. Przypominają one raczej swoją strukturą koło, a właściwie układają się w spiralę, wznoszącą się dzięki nieustannemu krążeniu i pogłębianiu owych kręgów. Struktura kołowa nie wymusza także ścisłej hierarchii ważności. Owe dziesięć kół uzyskuje swoją pełnię przez wzajemne współgranie. Natomiast środek, który jest ich wspólną częścią, ma kolor biały wynikający z nałożenia się wszystkich barw tęczy, reprezentuje centrum: Boga, którego uwielbienie jest zasadniczą troską w duchowości św. Benedykta. (więcej…)