Biblia nie jest księgą zarezerwowaną dla mnichów, lecz przeznaczoną dla wszystkich wierzących…

Lektura homilii – podobnie jak pozostałych dzieł egzegetycznych Grzegorza – dostarcza bogatego materiału doktrynalnego, etycznego i ascetycznego, który jest owocem metody stosowanej przez autora w komentowaniu słów Pisma Świętego. Została ona jasno opisana przez biskupa Rzymu w liście do biskupa Leandra, który to list zdaniem E. Gandolfo stanowi swojego rodzaju „manifest metodologiczny”. Grzegorz pisze tam:

Ten, kto komentuje Pismo Święte, powinien naśladować bieg rzeki. Gdy rzeka, płynąc swym korytem, napotka z jakiejś strony głębokie doliny, natychmiast kieruje ku nim pęd swojej fali; dopiero gdy je wystarczająco napełni, szybko powraca do koryta. Taki bez wątpienia powinien być każdy komentator słowa Bożego. Gdy rozważa jakąś rzecz, a przypadkiem dostrzeże nadarzającą się okazję do stosownego zbudowania, powinien skierować nurt swej mowy ku sąsiedniej dolinie, a gdy dostatecznie wypełni przestrzeń tego dygresyjnego pouczenia, winien powrócić do biegu podjętego wykładu. (więcej…)

Gniew mąci kontemplację

Wewnętrzne napięcie

Ale choć umysł wznosi się w górę podczas kontemplacji, choć pokonuje ograniczenia ciała i mocą swej obserwacji może dojrzeć choć trochę wewnętrznego spokoju, to jednak nie może długo wytrwać ponad samym sobą. Duch ciągnie go ku sprawom najwyższym, ale brzemię cielesności i zepsucia wciąż spycha go w dół. (więcej…)