Opat, czyli ojciec, posiada dla św. Benedykta wielką godność, która wynika z przeżywania klasztoru jako małego Kościoła. W klasztorze wszystko jest tak ułożone, aby odnosiło nas do Boga i pomagało odnaleźć z Nim więź. Stąd św. Benedykt pisze: „Wiara widzi w nim (tj. w opacie) w klasztorze zastępcę Chrystusa”. Dalszy cytat nieco zaskakuje, bo w naszym rozumieniu słowa św. Pawła: «Abba, Ojcze!» odnoszą się do Boga Ojca, a nie do Chrystusa. Mamy tutaj do czynienia z monastyczną tradycją, w której starszych ojców nazywano abba. Spotykamy takie określenie w apoftegmatach Ojców Pustyni. Takie samo miano, po łacinie abbas, otrzymuje ojciec klasztoru, czyli opat.

Nie ma jeszcze komentarzy.

Dodaj komentarz

Twój e-mail nie będzie publikowany. Wypełnij pola oznaczone (*).